"Kochanka Goebbelsa" - Maria Paszyńska [PREMIEROWO]
- Gdy wokół panuje zamęt, ludzie bardziej niż kiedykolwiek potrzebują symbolu, by zgromadzić się przy nim, jak przy ognisku wśród bezgwiezdnej nocy.
Była tak piękna, że nie potrzebowała luster – przeglądała się w spojrzeniach innych. Lída Baarová – w latach trzydziestych największa gwiazda czeskiego kina – żyła w blasku sławy i wielkich namiętności. Świat leżał u jej stóp.
Wkrótce upomniało się o nią europejskie Hollywood. Gdy w 1936 roku w Berlinie poznała Josepha Goebbelsa, ministra propagandy III Rzeszy, zetknęła się z czystym złem. Wdała się w romans, który na zawsze odmienił jej życie.
Czy naiwna aktorka dała się usidlić mistrzowi manipulacji? A może to Lída rozdawała karty i zdobyła władzę nad człowiekiem, którego bała się cała Europa?
Najnowsza książka autorki bestsellerów Marii Paszyńskiej to porywająca opowieść o namiętności, obsesji i cenie, jaką płaci się za własne wybory. I o tym, że olśnienie od otchłani dzieli czasami niewidoczna granica.
Życie to teatr, ludzie to aktorzy. Te słowa, choć tak oczywiste, w pewnych okolicznościach nabierają innego wydźwięku. Bo są tacy, którzy każdego dnia wcielają się w kolejną rolę… Złaknieni aplauzu, pragnący uwagi i tego, by ktoś kochał ich tak bardzo. I nie wiadomo już, czy sami odwzajemniają to uczucie, czy są zakochani w miłości, którą ich obdarzono… Zagubieni w swoich emocjach, naginający prawdę, bo ona dla nich wcale nie jest oczywista. Bo czy możliwe jest, by ją odnaleźć, kiedy samemu zatraciło się granicę między tym, co wydarzyło się realnie, a kolejną kreacją, która staje się nową prawdą…?
To była absolutnie fenomenalna powieść! Zresztą nie spodziewałam się, by miało być inaczej, kiedy sięgam po książkę Marii Paszyńskiej. Ale tym razem było inaczej… Bo to już nie zachwyt samym pomysłem na fabułę, wszak mamy do czynienia z biografią, ale sposób, w jaki autorce udało się oddać słowa, które wieńczą posłowie: „Wszystko to wydarzyło się mniej więcej naprawdę", zapadło mi najbardziej w serce...
Czytałam tę historię, zaangażowana w nią całą sobą. Miotałam się w swoich emocjach, balansujących między irytacją a współczuciem dla głównej „bohaterki”. Bo trzeba przyznać, że postać Lídy jest niezwykle zajmująca, pasjonująca, ale i… odpychająca zarazem. I trudno to wytłumaczyć, bo ta kobieta to jedna wielka niewiadoma. Ofiara czy zwycięzca? Beznadziejnie zakochana kobieta czy odgrywająca swoją rolę do końca aktorka? Dzieląca się historią prawdziwą u progu życia czy zagubiona staruszka, która już nie odróżnia rzeczywistości od tego, co nieuchronnie się zbliża…?
Maria Paszyńska kreśli portret tej, którą pokochały miliony. Wybitnej aktorki, kochanki, kobiety podziwianej, ale także niezwykle… samotnej. Tej, której głód miłości towarzyszył od dzieciństwa. Która borykała się z łaknieniem uczucia, odkąd odmówiła go jej własna matka… I wydawać by się mogło, że tragizm jednostki staje się dlań wytłumaczeniem, sami zobaczycie – będziecie szukali dla niej „rozgrzeszenia”. Aż przyjdzie moment, iż skończą się argumenty, a wasze jej postrzeganie przysłonią ciemne chmury historii. Fakt obcowania z człowiekiem, którego bała się cała Europa, stanie się zadrą, która będzie jątrzyć ranę aż do finału, który nie przyniesie odkupienia. A czy przyniesie odpowiedź na pytanie, kim tak naprawdę była Lída Baarova…?
Podsumowując:
W powieści „Kochanka Goebbelsa” Maria Paszyńska bierze na tapet historię, która wciąga bez reszty i skłania do zadawania niewygodnych pytań. To smutna i niepokojąca w swym wydźwięku, ale jednocześnie fascynująca opowieść o namiętności, cenie ambicji, balansowaniu na granicy moralności i złudnym poczuciu kontroli nad własnym życiem… Maria Paszyńska pokazuje postać Lídy Baarovej z wielu perspektyw, jakby próbowała odkryć, gdzie leżała ta „prawdziwa prawda”? Gdzie leżała cienka granica między fascynacją a decyzjami, które zdeterminowały przyszłość bohaterki oraz jej bliskich… Ta powieść wywołuje ambiwalentne uczucia, bowiem z jednej strony odczuwamy swego rodzaju zrozumienie dla kobiety, której nieobce były słabości, która tak bardzo pragnęła miłości oraz poczucia bycia kimś wyjątkowym, że poddawała się temu bezkrytycznie. Z drugiej zaś strony wszak miała świadomość, że zbliżyła się do człowieka, którego czynów nie da się rozgrzeszyć… To wszystko sprawia, że powieść Marii Paszyńskiej czyta się z bijącym sercem, z ogromnym zaciekawieniem oraz świadomością, że nie sposób odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie, czy jeśli podejmujemy ryzyko wcielania się w kolejne życiowe role, to nie skazujemy się tym samym na to, iż stracimy w tej kreacji samego siebie…? Polecam!
To była absolutnie fenomenalna powieść! Zresztą nie spodziewałam się, by miało być inaczej, kiedy sięgam po książkę Marii Paszyńskiej. Ale tym razem było inaczej… Bo to już nie zachwyt samym pomysłem na fabułę, wszak mamy do czynienia z biografią, ale sposób, w jaki autorce udało się oddać słowa, które wieńczą posłowie: „Wszystko to wydarzyło się mniej więcej naprawdę", zapadło mi najbardziej w serce...
Czytałam tę historię, zaangażowana w nią całą sobą. Miotałam się w swoich emocjach, balansujących między irytacją a współczuciem dla głównej „bohaterki”. Bo trzeba przyznać, że postać Lídy jest niezwykle zajmująca, pasjonująca, ale i… odpychająca zarazem. I trudno to wytłumaczyć, bo ta kobieta to jedna wielka niewiadoma. Ofiara czy zwycięzca? Beznadziejnie zakochana kobieta czy odgrywająca swoją rolę do końca aktorka? Dzieląca się historią prawdziwą u progu życia czy zagubiona staruszka, która już nie odróżnia rzeczywistości od tego, co nieuchronnie się zbliża…?
Maria Paszyńska kreśli portret tej, którą pokochały miliony. Wybitnej aktorki, kochanki, kobiety podziwianej, ale także niezwykle… samotnej. Tej, której głód miłości towarzyszył od dzieciństwa. Która borykała się z łaknieniem uczucia, odkąd odmówiła go jej własna matka… I wydawać by się mogło, że tragizm jednostki staje się dlań wytłumaczeniem, sami zobaczycie – będziecie szukali dla niej „rozgrzeszenia”. Aż przyjdzie moment, iż skończą się argumenty, a wasze jej postrzeganie przysłonią ciemne chmury historii. Fakt obcowania z człowiekiem, którego bała się cała Europa, stanie się zadrą, która będzie jątrzyć ranę aż do finału, który nie przyniesie odkupienia. A czy przyniesie odpowiedź na pytanie, kim tak naprawdę była Lída Baarova…?
Podsumowując:
W powieści „Kochanka Goebbelsa” Maria Paszyńska bierze na tapet historię, która wciąga bez reszty i skłania do zadawania niewygodnych pytań. To smutna i niepokojąca w swym wydźwięku, ale jednocześnie fascynująca opowieść o namiętności, cenie ambicji, balansowaniu na granicy moralności i złudnym poczuciu kontroli nad własnym życiem… Maria Paszyńska pokazuje postać Lídy Baarovej z wielu perspektyw, jakby próbowała odkryć, gdzie leżała ta „prawdziwa prawda”? Gdzie leżała cienka granica między fascynacją a decyzjami, które zdeterminowały przyszłość bohaterki oraz jej bliskich… Ta powieść wywołuje ambiwalentne uczucia, bowiem z jednej strony odczuwamy swego rodzaju zrozumienie dla kobiety, której nieobce były słabości, która tak bardzo pragnęła miłości oraz poczucia bycia kimś wyjątkowym, że poddawała się temu bezkrytycznie. Z drugiej zaś strony wszak miała świadomość, że zbliżyła się do człowieka, którego czynów nie da się rozgrzeszyć… To wszystko sprawia, że powieść Marii Paszyńskiej czyta się z bijącym sercem, z ogromnym zaciekawieniem oraz świadomością, że nie sposób odpowiedzieć jednoznacznie na pytanie, czy jeśli podejmujemy ryzyko wcielania się w kolejne życiowe role, to nie skazujemy się tym samym na to, iż stracimy w tej kreacji samego siebie…? Polecam!
Komentarze
Prześlij komentarz