"Cienie nad portem" - Miriam Georg
To było jak krok w przeszłość, jak włożenie sukni, która już nie pasowała – wejście w rolę przeznaczoną dla kogoś innego. Życie cudzym życiem.
Nowa seria bestsellerowej pisarki Miriam Georg, autorki Sagi północnej i Utraconej.
Lily Karsten coraz odważniej sprzeciwia się światu, w którym przyszło jej żyć. Nie potrafi już przymykać oczu na otaczającą ją niesprawiedliwość. Angażuje się w pomoc ubogim, wspiera ruch emancypacyjny i realizuje swoją pasję, pisząc teksty o społecznych nierównościach. Rozczarowana zasadami, które rządzą jej światem, zastanawia się nad porzuceniem dotychczasowego życia.
Tymczasem Jo zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. Aby ocalić przyjaciela, musi podjąć decyzję, która wystawi na próbę jego lojalność wobec Lily. W końcu za jego sprawą na jaw wychodzi jeden z najpilniej strzeżonych sekretów rodziny Karstenów – tajemnica, która niszczy reputację bliskich jego ukochanej i stawia przyszłość rodu pod znakiem zapytania.
Gdy Lily i Jo dotykają kolejne tragedie, ich dotychczasowy świat zaczyna chwiać się w posadach. Każda decyzja niesie za sobą coraz boleśniejsze konsekwencje. Czy ich uczucie przetrwa te próby? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za prawdę, odwagę i wierność własnym zasadom?
Lily Karsten coraz odważniej sprzeciwia się światu, w którym przyszło jej żyć. Nie potrafi już przymykać oczu na otaczającą ją niesprawiedliwość. Angażuje się w pomoc ubogim, wspiera ruch emancypacyjny i realizuje swoją pasję, pisząc teksty o społecznych nierównościach. Rozczarowana zasadami, które rządzą jej światem, zastanawia się nad porzuceniem dotychczasowego życia.
Tymczasem Jo zostaje wciągnięty w niebezpieczną grę. Aby ocalić przyjaciela, musi podjąć decyzję, która wystawi na próbę jego lojalność wobec Lily. W końcu za jego sprawą na jaw wychodzi jeden z najpilniej strzeżonych sekretów rodziny Karstenów – tajemnica, która niszczy reputację bliskich jego ukochanej i stawia przyszłość rodu pod znakiem zapytania.
Gdy Lily i Jo dotykają kolejne tragedie, ich dotychczasowy świat zaczyna chwiać się w posadach. Każda decyzja niesie za sobą coraz boleśniejsze konsekwencje. Czy ich uczucie przetrwa te próby? Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za prawdę, odwagę i wierność własnym zasadom?
Miłość jest najsilniejszym uczuciem. Ale czy ma szansę, by przetrwać w realiach, w których konwenanse, pochodzenie, różnice klasowe znaczą więcej niż to uczucie? Nawet jeśli łączy dwie osoby, które nie widzą poza sobą świata. Nawet jeśli są w stanie zrobić dla siebie i w imię tej miłości wszystko… Czy jest nadzieja? Czy upór, przekonanie, że nawet w niesprzyjających okolicznościach zdołają stawić czoła wszystkim, wystarczy, by przetrwać?
W drugim tomie serii wracam do Hamburga, by śledzić dalsze losy charakternej bohaterki. A Lily staje się coraz bardziej otwierać oczy na różnice społeczne i wynikającą z nich życiową niesprawiedliwość. Autorka kreśli opowieść opartą na kontrastach. To tutaj świat bogatych zderza się z biedą, tworząc ogromną przepaść. Poprzez swoją bohaterkę odważnie piętnuje dysproporcje, hipokryzję zamożnej sfery, a także obnaża sytuację kobiet, które w tamtych czasach, zwłaszcza na najniższych szczeblach kariery, znaczyły niewiele… Miriam Georg portretuje płeć piękną, której przedstawicielki w ówczesnych czasach w kręgach socjety stanowiły jedynie męską ozdobę. Tym samym pokazuje, że niewiasta nie miała zbyt wiele do powiedzenia, a każde odstępstwo w tej materii groziło ostracyzmem społecznym, a nawet ze strony bliskich osób… Poruszony w powieści wątek wywołuje w czytelniku poczucie niesprawiedliwości zarówno, a może przede wszystkim wobec różnic społecznych i warunków, w jakich przyszło żyć tym najbiedniejszym, jak również wobec miejsca kobiety w świecie rządzonym przez mężczyzn.
Bohaterka, choć niepozbawiona wad, wzbudza sympatię. Kibicujemy jej poczynaniom, chociaż, zważywszy na okoliczności, są dosyć nierozważne. Mamy bowiem poczucie, że to właśnie ona jest w stanie coś zmienić, a przynajmniej zapoczątkować zmianę myślenia i postrzegania osób, którym los poskąpił dobrego urodzenia, jako tych, które nie mają prawa, zwłaszcza prawa głosu i walki o godne życie. Autorka nie usprawiedliwia poczynania niektórych bohaterów, wręcz przeciwnie – niejako je piętnuje, ukazując, iż za fasadą dobrego wychowania i troski o rodzinne dobro często krył się egoizm i bezwzględność. Ten obraz odpycha, zwłaszcza kiedy niektóre z wykreowanych przez nią postaci zrzucają kolejne maski, za którymi kryje się twarz… potwora bez zasad i serca.
Podsumowując:
„Cienie nad portem” to opowieść o miłości, która próbuje rozkwitnąć w świecie, w których podziały i przepaść dzieląca ludzi na poszczególnych szczeblach drabiny społecznej, były w stanie zniszczyć wszystko. To także historia o przyspieszonej lekcji dojrzewania, o pragnieniu niezależności, możliwości dokonywania własnych wyborów, nawet jeśli konsekwencją będzie zmiana stylu życia i opuszczenie złotej, chociaż bezpiecznej klatki. Miriam Georg przypomina w swojej powieści, że wielokrotnie za wielkimi fortunami, szanowanymi nazwiskami i pozornie idealnym życiem kryły się rodzinne dramaty i skrywane w czterech ścianach tajemnice, o których nikt nie chciał mówić głośno, by nie stały się rysą na nieskazitelnym wizerunku. To powieść pełna emocji, w której osobiste losy bohaterów splatają się z realiami tamtych czasów, które uświadamiają, zwłaszcza nam-kobietom, jakie mamy szczęście, iż nie musimy żyć pod pręgierzem konwenansów i społecznych oczekiwań. A te kiedyś uwierały nasze przodkinie bardziej niż ciasno ściągnięty gorset. Po tak dramatycznym finale czekam niecierpliwie na kolejny tom!
W drugim tomie serii wracam do Hamburga, by śledzić dalsze losy charakternej bohaterki. A Lily staje się coraz bardziej otwierać oczy na różnice społeczne i wynikającą z nich życiową niesprawiedliwość. Autorka kreśli opowieść opartą na kontrastach. To tutaj świat bogatych zderza się z biedą, tworząc ogromną przepaść. Poprzez swoją bohaterkę odważnie piętnuje dysproporcje, hipokryzję zamożnej sfery, a także obnaża sytuację kobiet, które w tamtych czasach, zwłaszcza na najniższych szczeblach kariery, znaczyły niewiele… Miriam Georg portretuje płeć piękną, której przedstawicielki w ówczesnych czasach w kręgach socjety stanowiły jedynie męską ozdobę. Tym samym pokazuje, że niewiasta nie miała zbyt wiele do powiedzenia, a każde odstępstwo w tej materii groziło ostracyzmem społecznym, a nawet ze strony bliskich osób… Poruszony w powieści wątek wywołuje w czytelniku poczucie niesprawiedliwości zarówno, a może przede wszystkim wobec różnic społecznych i warunków, w jakich przyszło żyć tym najbiedniejszym, jak również wobec miejsca kobiety w świecie rządzonym przez mężczyzn.
Bohaterka, choć niepozbawiona wad, wzbudza sympatię. Kibicujemy jej poczynaniom, chociaż, zważywszy na okoliczności, są dosyć nierozważne. Mamy bowiem poczucie, że to właśnie ona jest w stanie coś zmienić, a przynajmniej zapoczątkować zmianę myślenia i postrzegania osób, którym los poskąpił dobrego urodzenia, jako tych, które nie mają prawa, zwłaszcza prawa głosu i walki o godne życie. Autorka nie usprawiedliwia poczynania niektórych bohaterów, wręcz przeciwnie – niejako je piętnuje, ukazując, iż za fasadą dobrego wychowania i troski o rodzinne dobro często krył się egoizm i bezwzględność. Ten obraz odpycha, zwłaszcza kiedy niektóre z wykreowanych przez nią postaci zrzucają kolejne maski, za którymi kryje się twarz… potwora bez zasad i serca.
Podsumowując:
„Cienie nad portem” to opowieść o miłości, która próbuje rozkwitnąć w świecie, w których podziały i przepaść dzieląca ludzi na poszczególnych szczeblach drabiny społecznej, były w stanie zniszczyć wszystko. To także historia o przyspieszonej lekcji dojrzewania, o pragnieniu niezależności, możliwości dokonywania własnych wyborów, nawet jeśli konsekwencją będzie zmiana stylu życia i opuszczenie złotej, chociaż bezpiecznej klatki. Miriam Georg przypomina w swojej powieści, że wielokrotnie za wielkimi fortunami, szanowanymi nazwiskami i pozornie idealnym życiem kryły się rodzinne dramaty i skrywane w czterech ścianach tajemnice, o których nikt nie chciał mówić głośno, by nie stały się rysą na nieskazitelnym wizerunku. To powieść pełna emocji, w której osobiste losy bohaterów splatają się z realiami tamtych czasów, które uświadamiają, zwłaszcza nam-kobietom, jakie mamy szczęście, iż nie musimy żyć pod pręgierzem konwenansów i społecznych oczekiwań. A te kiedyś uwierały nasze przodkinie bardziej niż ciasno ściągnięty gorset. Po tak dramatycznym finale czekam niecierpliwie na kolejny tom!
Komentarze
Prześlij komentarz